یک روز از روزهای ماه رمضان که میهمان دامادم حاج مصطفی بودم ؛

نزدیک افطار بود که زنگ خانه اش به صدا در آمد...

مصطفی رفت و در را باز کرد . سربازی با نان تازه و سبزی ؛ پشت در ایستاده بود .

مصطفی با مشاهده او خیلی ناراحت شد...

تا آن زمان او را اینقدر عصبانی ندیده بودم .

گفتم : مسئله ای اتفاق نیفتاده .

چرا شما این همه ناراحتی میکنی ؟

گفت : چه طور ناراحت نباشم ؟ سربازی که خودش روزه است

و وظیفه اش هم فقط دفاع از این کشور است ؛

رفته و در صف ایستاده تا برای من نان و سبزی بخرد .

فردا که به اداره بروم .

به آقایان خواهم گفت که دیگر چنین کارهایی تکرار نشود .

(برگرفته از کتاب اعجوبه قرن)