مادر بهش گفت: ابراهیم، سرما اذیتت نمے ڪنہ؟
گفت: نہ مادر، هوا خیلے سرد نیست.
هوا خیلے سرد بود، 
ولے نمے خواست ما را توے خرج بیندازد.
دلم نیامد؛...
همان روز رفتم و
یڪ ڪلاہ برایش خریدم.
صبح فردا، ڪلاہ را سرش ڪشید و رفت.
ظهر ڪہ برگشت، بدون ڪلاہ بود!!
گفتم: ڪلاهت ڪو؟
گفت: اگر بگم، دعوام نمے ڪنے؟
گفتم: نہ مادر؛ مگہ چیڪارش ڪردے؟
گفت: یڪے از بچہ هاے مدرسہ مون
با دمپایے میاد؛
امروز سرما خوردہ بود؛
دیدم ڪلاہ براے اون واجب ترہ.

"شهید ابراهیم امیرعباسے"