⁩" در محضـــر شهیـــــد "

جعبه شیرینی را جلو بردم و تعارف کردم. یکی برداشت و گفت:
می توانم یکی دیگر هم بردارم؟ گفتم: البته این حرفها چیه سید؟!
و سید یک شیرینی دیگر هم برداشت، اما هیچ کدام را نخورد.
کار همیشه اش بود. هر جا که غذای خوشمزه یا شیرینی
یا شکلاتی تعارفش می کردند، بر می داشت، اما نمی خورد.
می گفت: «می برم تا با خانم و بچه ها با هم بخوریم.»
به ما توصیه می کرد که این خیلی موثر است

که آدم شیرینی های زندگی اش را با خانواده اش تقسیم کند.

شاید برایهمین هم همیشه درخانه نماز را به جماعت می خواند!

"سيد شهيدان اهل قلم شهید سید مرتضی آوینی"