بسم رب الجواد(ع)...

راستش نمیدونم از کجا شروع کنم!...

اما قبل از هر چیز خدا رو شاکرم و از مولایمان علی بن موسی الرضا(ع)

ممنونم که اجازه دادن تا یه بار دیگه در حریمشان و در جوار شهدای عزیز

بزمی عاشقانه داشته باشیم...

بزمی که یه مشت دلسوخته ی جامانده...

یه مشت مدینه رفته و نرفته...

یه مشت کربلا رفته و نرفته...

بزمی از یه مشت عاشقا و اهل ناله

گریه کنان روضه ی سه ساله...

با اینکه اصلاً حال خوشی نداشتم و نمیدونم کسی اومده بود یا نه!!...

اما اجازه میخوام کمی از حال و هوای دیروز بگم...

با مناجات امام زمان شروع کردیم

دست توسل به دامن آقامون علی اصغر(ع) و مولود دیروز امام جواد(ع) زدیم...

و بعد توسلی به مادرمون حضرت زهرا(س)

و دست آخرم طبق معمول روضه ی سه ساله ارباب رقیه سادات خونده شد...

شاید با خودتون بگید این همه دست به دامن شدن واسه چی؟؟...

آخه دیروز خیلی ها التماس دعا گفتن

جای خیلیا خالی بود...

خیلیا دوست داشتن می بودن اما...

اگه کمی با تاخیر شروع شد شرمنده ام...

اگه به دلتان ننشست باز هم شرمنده ام

اگه نشد بهره کافی رو ببرید شرمنده ام...

از اینکه حرفای دلتون رو نزدیم شرمنده ام...

و از اینکه....    بگذریم...  شرمنده ام...

از همه ی اونایی که قدم رنجه کردن تشکر میکنم

خدا به شماها خیر بده و به ما هم کمی اخلاص بده...

ان شاء ا... به حق جواد الائمه(ع) حاجت روا بشین...

منتظر نظرات مناجاتی های دیروز می مانم...

اجرتان با حضرت زهرا(س)...

التماس دعا...